AliceɘɔilA, een regie van Alice

In deze theaterbewerking van Lewis Carrolls moderne sprookjes Alice in Wonderland en Alice in Spiegelland presenteren wij u een afdaling in een bizarre fantasiewereld om de realiteit even te ontglippen.

Maar wat als deze zich opnieuw opdringt tijdens onze escapade? Wat als de grenzen tussen verbeelding en werkelijkheid vervagen? Wat als alles hetzelfde is, maar dan alleen volledig anders? En wat als alles wat hier hier is, daar daar is, terwijl alles wat hier daar is, daar hier is? (Snap je?)

Alle leden van Litoziekla -jong en oud- krijgen in deze voorstelling de kans om te schitteren op het podium. Met z’n allen proberen we vat te krijgen op de absurde wereld van Wonderland en nemen we een kijkje doorheen het spiegelglas. Benieuwd wat we daar te zien krijgen?

Deze voorstelling won op 10 september 2017 een Gulden Spot voor beste regie en beste vrouwelijke hoofdrol.

A WARM PLACE - Roel/Collectief Verloren

Collectief Verloren, met oa Roel Faes, maakte twee jaar geleden A WARM PLACE, en werd dit jaar uitgenodigd door Open Doek om op Theaterwelten, Spots op West en the Monaco Mondial du Théatre België te vertegenwoordigen. Als Rode Duivels van het amateurtheater!

A WARM PLACE is een getuigenis. Het is een document over angst en depressie. Het is een beeldende monoloog doorspekt met dans en dreunende en fluisterende muziek van Nine Inch Nails.Het gaat over de spiegel die we onszelf en anderen voorhouden, over jezelf te proberen begrijpen en over contact. A WARM PLACE wil de binnenkant van depressie tonen.

Het taboe op geestelijke gezondheid zorgt voor veel onbegrip en misverstanden. De overheersende perceptie blijft: mentale stoornissen als disfunctionaliteit van de geest. Daarmee wordt het belang en de enorme impact van lichamelijkheid genegeerd en wordt geïmpliceerd dat het een zwakte is die met (wils)kracht overwonnen kan worden. A WARM PLACE focust op de overheersing van die fysicaliteit is en de machteloosheid van taal en ratio om het probleem te vatten, uit te drukken en te overwinnen.

Collectief Verloren is een driekoppig podiumensemble van afgestudeerde filosofen. We ontwikkelen innerlijke motieven tot sterk beeldende, doordachte en genuanceerde voorstellingen. De motor voor elk project is een wisselwerking tussen theater, dans en muziek die telkens op een nieuwe manier de dynamiek van het creatieproces bepaald.

FRATELLI/BROERS van en met Edoardo

FRATELLI/BROERS is een verhaal over twee broers, een stad, een natie; een verhaal over revolutie, verraad en wraak; een verhaal uit de geschiedenis van Italië, maar ook en vooral een persoonlijk verhaal: omdat het verhaal verteld wordt vanuit het standpunt van een kind uit dezelfde stad. Een kind dat opgroeide, een kind dat met vuur leerde spelen.

FRATELLI/BROERS is een monoloog waarin storytelling, documentaire en pyrotechnieken gemixt worden. Twee parallelle verhalen spreken met elkaar: het ene gemaakt in woorden en documenten, het verhaal van de twee broers Patrizio en Roberto Peci. Een van de meest dramatische en controversiële pagina’s uit Italië’s geschiedenis. Het andere komt tot stand via pyrotechnische beelden waarin de performer met vuur leert spelen.

FRATELLI/BROERS kwam tot stand in “vrij atelier” in het tweede jaar regie aan het RITCS (november 2015), met dank aan coaching van Ruud Gielens en Geert Opsomer.

FRATELLI/BROERS is the story of two brothers, of a city, of a nation; a story of revolution, treasons and revenges; a story which is part of the History of Italy, but also and especially, it’s a personal story, because it has been told by the eyes of a child who is from the same city. A child who has grown up and who has learned how to play with fire.

FRATELLI/BROERS is a monologue in which storytelling, documentary and pyrotechnic installations are mixed. In the performance two parallel stories interact: one made by words and documents, in which it’s rebuilt the story of the two brothers Patrizio e Roberto Peci, one of the most dramatic and controversial page of the “years of lead” in Italy; the other made by pyrotechnical images, in which the performer on stage learns how to play with fire.

FRATELLI/BROERS is the result of the “vrij atelier” in the Second Year Regie Ritcs (November 2015), with the coaching of Ruud Gielens and Geert Opsomer.

! een voorstelling in het Italiaans met Nederlandse ondertiteling

van en met Edoardo Ripani
ondertiteling: Mathias Van der Goten
coach: Ruud Gielens

met dank aan: Geert Opsomer, Jeff Nuyttens, Arber Seifa, Antonio Giromini, Marlies Jacques

nu te zien, een monoloog van Giovanni Baudonck: CONNECTING PEOPLE, een voorstelling van kunstZ

"De geschiedenis van de mensheid is een verzameling van allemaal pogingen om zich te verbinden. En het falen daarvan... Een constante zoektocht naar pure communicatie. Een avontuur van vinden en verliezen. Voortgedreven door onze wens om uit ons isolement te kruipen..." 

De klantendienst is de boodschapper van de 21ste eeuw. 
Het je een probleem? 
Giovanni staat voor u klaar! 
6 dagen op 7
van 8u30 tot en met 21u 's avonds, 
ook op feestdagen. 

Connecting People is geïnspireerd op Giovanni's jarenlange ervaring in een callcenter en schetst de eenzame zoektocht van een personage op zoek naar oprechte communicatie. In Connecting People worden soundscapes, foto's, zang en dans geassembleerd tot een erg herkenbaar, soms komisch maar vooral hartverscheurend verhaal.  

Giovanni toonde de eerste aanzetten van zijn monoloog op het WIP (work in progress) van het Mestizo Arts Festival 2015 onder de werktitel “The Voice van Vlaanderen”.

Voor Connecting People werd Giovanni gecoacht door regisseur en acteur Geert Vandyck (oa.BRONKS/Kloppend Hert).

Connecting People
29 & 30 september 2016
om 20u
Rataplan, Wijnegemstraat 27, 2140 Borgerhout

 

Liesbeth schrijft

Huilen-niet

spontaan beginnen huilen
bij het woord vrede
is toch een beetje overdreven

ik ken mensen die
huilen bij het pellen van
ajuinen of het kijken naar
een Disneyfilm
huilen bij het woord vrede
hoort daar niet bij

spontaniteit kan
veroorzaakt worden door
een moment van
zwakte
ik wil niet beweren dat
huilen is voor de
zwakken
ik huil soms
occasioneel
in mijn eentje
‘s nachts
in bed

maar vrede
dat maakt me zo woest
we vergieten geen
zout water aan
iets onbestaands
als vrede
laat staan
manisch huilenbalkend
met opgezwollen ogen
zieltogend
snotterende neuzen

ik weiger aannemelijk
te zijn bij zo’n
hoogstaand verraad
kus mijn hand
en zeg me
dat het een
leugen is

 

Kikkerprins

ik veranderde mezelf in

een kikker en hoopte dan
gekust te worden door
een prins die – in tegenstelling tot
de echte sprookjes
mij tot een vrouw
zou kussen

ik pleegde echter verraad door
een mooie kikker te wurgen
(mooier dan mij)
en mezelf in de kijker
te zetten
al spiegelend in de
betoverde vijver

ik draag dit gedicht op
aan de moedige man
of vrouw
die mijn hebzucht
kan verslaan
alsnog voor een idiote prins
in mijn val trapt

want ik kan nooit
de begeerde vrouw zijn
die hij voor ogen houdt
ik kan nooit trouw
blijven aan het gebod
van de eerlijke liefde

ik ben dan ook
slechts een kikkerprinses
iets lelijks vermomd
als mens
iets wonderlijks
vermomd als
een kwakend wezen
onder water

onzichtbaar voor
de wereld

 

Duo

ik wervel heen en weer
loop op en neer
ik drentel
dribbel dobber
verstar maar steeds
met de blik vooruit

ik knarsetand
om mijn eigen geluk
rennen en zuchten
om vooruit te komen
sneller gaan om
niet stil te staan

ik ben verwoed
ik ben het gedrocht
ik maak de tijd
jij kan mij niet raken
denk ik

ik bezit
en snak
ik drink en eet
van mijn omgeving

een monster
dat ben ik

ik bedaar
ik kalmeer
ik stop
en sta stil
spoken vinden me wel
ik haal diep adem
voel een geruststelling
vrede over me
neerdalen

het komt goed

 

v-v-v-

alles begint met een v
er gebeurt iets magisch
als mijn voeten
het gras raken voor
de voet van een berg

verdroogd voedsel verdraagt
mijn verlangen beter
dan vervlogen verbetenheid
vergaat mijn angst dan
eindelijk en vervangen
ons ziel